119:مادرانه:

دوست دارم به اندازه ای که خود نمیدانم

 که تو خود نیز نمیدانی

و شاید هیچ کس نداند

 مرا در رویا های زیبایی غرق کرده ای

  آنسان که خود در خواب های زیبای خویش غنوده ای

 پروازم دادی به اوج اسمان ازادی و رهایم ساختی در عمق دریای بیکران

 عشقی تازه که هر روز و ساعت و دقیقه بعدی  از ان را بر دیدگانم

 مکشوف میسازی